Kulik krótkodzioby (Numenius minutus) – gatunek średniej wielkości ptaka brodzącego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Najmniejszy z kulików. Wędrowny, rozmnaża się na dalekiej północy Syberii, zimuje w Australii. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek opisał John Gould na łamach czasopisma „Proceedings of the Zoological Society of London” w 1841 roku. W opublikowanym w 1848 roku 6. tomie dzieła Birds of Australia Gould zamieścił też ilustrację przedstawiającą samca i samicę. Nie wyróżnia się podgatunków. Jest blisko spokrewniony z północnoamerykańskim kulikiem eskimoskim (Numenius borealis), niekiedy te dwa taksony łączono w jeden gatunek.
Morfologia Najmniejszy z kulików. Bardziej blady i o cieplejszym odcieniu niż inne kuliki, kulik krótkodzioby nie posiada jasnego kupra charakterystycznego dla kulików wielkiego i syberyjskiego, a także nie ma dobrze widocznych prążków na głowie i dłuższego dzioba typowego dla kulika mniejszego.
Długość ciała 28–34 cm, rozpiętość skrzydeł 68–71 cm, masa ciała 118–221 g.
Zasięg występowania W sezonie lęgowym występuje na północy Syberii (północny Kraj Krasnojarski, północna i środkowa Jakucja);