zimuje w Australii, głównie na północnym i wschodnim wybrzeżu. Wyjątkowo zalatuje do Europy i Ameryki Północnej.
Ekologia Pojawia się na otwartych przestrzeniach takich jak pola, łąki czy pastwiska, oraz na nadmorskich błotnistych równinach podczas okresu przelotów. Gatunek ten odżywia się poprzez sondowanie miękkiego błota w poszukiwaniu małych bezkręgowców. Skład jego diety uzupełnia materia roślinna – nasiona, plewy ryżowe czy jagody.
Sezon lęgowy trwa od końca maja do początku sierpnia. Gniazduje w luźnych koloniach liczących 3–30 par. Gniazdo stanowi niewielkie zagłębienie w ziemi, wyłożone trawą. W zniesieniu zwykle 4 jaja, niekiedy 3. Ich inkubacja trwa 22–23 dni, a zajmują się nią oboje rodzice. Młode są w pełni opierzone w wieku około 5 tygodni.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kulik krótkodzioby jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała liczebność populacji na około 110 tysięcy osobników.