Szlósarczyku, stała się własnością tarnowskiej kapituły katedralnej.
Od 1892 roku do współczesności W 1892 roku budowlę ponownie gruntownie przebudowano, tym razem według projektu Janusza Rypuszyńskiego. Jej kształt został zupełnie przeobrażony, a całą bryłę uformowano na nowo w dość skromnej wariacji ducha neobarokowego. Przede wszystkim przekształcono dotychczasową elewację boczną od strony pl. Katedralnego na reprezentacyjną elewację frontową. Ponadto nad całym obiektem nabudowano II piętro. Efekty przebudowy oraz jej twórcę komplementowano w ówczesnej prasie: przemianę pozytywnie oceniła tarnowska Pogoń. Mimo przemian, w kolejnych latach w kamienicy nadal mieściła się siedziba wiekowej apteki, zwanej Apteką „Pod Aniołem”. mały|lewo|Widok na kamienicę od południa – z Rynku W 1910 roku, z okazji obchodów 500. rocznicy zwycięskiej bitwy pod Grunwaldem, z balkonu kamienicy przemowy wygłosili Wincenty Witos, ówczesny lider ruchu ludowego w Galicji, oraz burmistrz Tarnowa Tadeusz Tertil.
W latach 30. XX wieku kamienicę poddano renowacji.