oba te obiekty miałyby zaś zostać połączone dopiero podczas przebudowy z 1892 roku – byłoby to jednak sprzeczne z informacjami o przebudowie głównego budynku i przybudówki z I poł. XIX wieku.
Kamienica w 1796 roku została naniesiona na plan miasta, zwany planem Grottgera, a ponadto około 1800 roku uwiecznił ją na swoich dwóch akwarelach Zygmunt Vogel. mały|lewo|Rynek w Tarnowie około 1918 roku. W tle, w centralnej części ilustracji, znajduje się omawiana kamienica
W I poł. XIX wieku, w nieznanych dokładnie latach (między 1815–1836 lub 1814–1848), kamienicę poddano kompleksowej przebudowie. Fasadę rozszerzono o dodatkową oś, która zajęła obszar dawnego miedzucha. W nowym założeniu umieszczono charakterystyczną figurę anioła, który stał się jednym z wyróżników obiektu. Wzniesioną w II poł. XVIII wieku przybudówkę przekształcono z kolei w skrzydło spójne architektonicznie z resztą obiektu, zwrócone frontem w kierunku pl. Katedralnego. Przebudowano również konstrukcję dachu oraz wybudowano wolnostojącą oficynę.
W II poł. XIX wieku kamienica wraz z oficyną należała do ks. Franciszka Szlósarczyka (zm. 1870) oraz Attona Forstera. W 1874 roku, za sprawą wydanego w 1865 roku dekretu dziedziczenia po ks.