nie wszyscy autorzy uznają jednak tę wersję za wiarygodną – figura mogła również powstać na podstawie wcześniej utartego określenia. Jej forma jednoznacznie koresponduje zaś z funkcjonowaniem apteki: w prawej ręce anioła umieszczony jest pęk roślin leczniczych.

O istnieniu apteki w północnej pierzei Rynku wspomniał Wincenty Balicki w wydanym w 1831 roku opisie Tarnowa. Z kolei na 4 sierpnia 1852 roku datowana jest pierwsza wzmianka o funkcjonowaniu tej placówki, jaką posiada Muzeum Farmacji w Krakowie. Wtedy to praktykę miał rozpocząć w niej Dominik von Sidorowicz.

W okresie austriackim dysponentami placówki byli aptekarze, w tym Wenzel Winkler (w 1814 roku), Dominik von Sidorowicz (1852–1866 lub w 1866 roku), Jan Czemczyński (1866–1871) oraz Antoni Tenczyn wraz z ajentami Maurycym Adelerem, Gustawem Szancerem oraz Henrykiem Einsbachem (1871–1902). W 1902 roku aptekę od wdowy po Antonim Tenczynie zakupił dawny dzierżawca, Maurycy Adeler. Adeler prowadził placówkę do śmierci, po czym przeszła ona w ręce jego córki, Zofii Ujejskiej, oraz jej męża, Eugeniusza Ujejskiego. Zarządzali oni apteką do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku.