Starsze osoby transpłciowe mogą również zdecydować się na detranzycję z obawy o to, czy w dalszym życiu będą mogły otrzymać odpowiednią i pełną szacunku opiekę.
W 2011 roku przeprowadzono badania jakościowe porównujące ze sobą dzieci, które zrezygnowały z transpłciowej tożsamości () z dziećmi, u których dysforia płciowa się utrzymywała(). W badaniu tym wykazano, że podczas gdy u osób z utrzymującą się dysforią wiązała się ona przede wszystkim z niedopasowaniem swojego ciała do tożsamości, u osób porzucających transpłciową tożsamość dysforia była najczęściej, przynajmniej retrospektywnie, związana z pragnieniem wypełniania roli przeciwnej płci.
Przymusowa detranzycja Przymusowa detranzycja nieletnich W 2021 r. władze ustawodawcze w 22 stanach w USA wprowadziły ustawy, które kryminalizowałyby dostęp do terapii affirmującej płeć () dla transpłciowych osób nieletnich, przymusowo detranzycjonując tych, którzy nie są w stanie lub nie chcą opuścić danego stanu. Do końca lutego 2022 r. liczba tych ustaw wzrosła do 29. Zwolennicy tych ustaw często powołują się na obawy związane z detranzycją i twierdzą, że chcą chronić dzieci.