W badaniu z 2021 roku przeprowadzonym na 2 242 osobach, które przeszły detranzycję i które nadal identyfikują się jako osoby transpłciowe lub odmienne płciowo, zdecydowana większość stwierdziła, że detranzycja była częściowo spowodowana czynnikami zewnętrznymi, takimi jak presja ze strony rodziny, napaść na tle seksualnym i nieakceptujące środowisko szkolne; innym często wymienianym czynnikiem było to, że „było to dla mnie po prostu zbyt trudne”. Wśród powodów detranzycji często wymieniane są bariery finansowe związane z tranzycją, odrzucenie społeczne podczas tranzycji, depresja lub myśli samobójcze związane z tranzycją oraz dyskomfort związany z cechami płciowymi rozwijającymi się podczas tranzycji. Wśród innych czynników znajdują się obawy o brak danych na temat długoterminowych skutków hormonalnej terapii zastępczej, obawy o utratę płodności, powikłania po operacji oraz zmiana tożsamości płciowej. Niektóre osoby decydują się na detranzycję tymczasowo, aby osiągnąć konkretny cel, taki jak posiadanie biologicznych dzieci, lub do czasu usunięcia barier utrudniających tranzycję.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Detranzycja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.