Dochodzi do konfrontacji: gdy młoda para wraca z kaplicy z orszakiem weselnym, Oskar proponuje gościom występ cygańskich muzyków. Podczas tańca wszyscy zrzucają przebrania i ukazuje się: sześć żon Sinobrodego, pięciu rzekomo zgładzonych dworzan królewskich oraz... książę Saphir, który jak się okazało tylko zemdlał podczas pojedynku. Boulotte wpada na fantastyczny pomysł: skoro jest siedem par, trzeba wyprawić siedmiokrotne wesele. Tak też się dzieje.
Rycerz Sinobrody w Polsce Premiera polska odbyła się w Warszawie 28 czerwca 1870. W okresie powojennym wystawiano Rycerza Sinobrodego m.in. w:
Operetce Poznańskiej (1963, reż. Janusz Golc). Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku (1967, reż. Lia Rotbaum)
Następnie popularność zyskała adaptacja Waltera Felsensteina (dość wierna oryginałowi, różniąca się jedynie w szczegółach). Libretto na język polski przełożyli Zenon Keller i Tadeusz Kijonka. W tej wersji utwór był wystawiany w:
Operze Śląskiej w Bytomiu (1973, reż. Wolfgang Weit) Teatrze Muzycznym w Łodzi (1981, reż. Meliwa Guram) Operze Śląskiej w Bytomiu (1995, reż. Wolfgang Weit) Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Operetki Jacques’a Offenbacha