Monareczka srokata, monarka srokata (Symposiachrus brehmii) – gatunek małego ptaka z rodziny monarek (Monarchidae). Występuje endemicznie na indonezyjskich wyspach Biak i Supiori. Jego naturalnym siedliskiem są subtropikalne lub tropikalne wilgotne lasy nizinne. Jest bliski zagrożenia wyginięciem.
Taksonomia i systematyka Gatunek ten odkrył Hermann von Rosenberg, a jako pierwszy opisał go w 1871 roku Hermann Schlegel, nadając mu nazwę Monarcha brehmii. Na początku XXI wieku monareczka srokata została przeniesiona z rodzaju Monarcha do Symposiachrus w oparciu o prace Mayr i Diamond (2001), Filardi i Smith (2005) i Filardi i Moyle (2005). Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Mierzy 17 centymetrów. Głowa, skrzydła, gardło i środkowe pióra ogona są ciemnobrązowe lub czarne; zewnętrzne pióra ogona, brzuch, dolna część piersi i kuper są białe. Ma również białą plamę na skrzydle oraz wąski żółtawobiały pasek wokół tylnej części pokryw usznych . Zmienność białego i żółtego ubarwienia na głowie i piersi może zależeć od płci lub wieku, samice mogą mieć białą plamę na gardle i górnej części piersi.