mały| Ilustracja do bajki autorstwa , 1687 Chłopiec, który wołał o pomoc – jedna z bajek Ezopa. Wywodzi się z niej angielski idiom „to cry wolf”, oznaczający „ciągle prosić o pomoc, kiedy się jej nie potrzebuje, w wyniku czego ludzie myślą, że nie potrzebuje się pomocy, kiedy naprawdę jest potrzebna”.
Treść Bajka opowiada o pasterzu, który wielokrotnie wzywa bez powodu pomocy wieśniaków, udając, że wilk atakuje jego stado owiec. Kiedy pojawia się prawdziwy wilk i chłopiec wzywa pomocy, wieśniacy uważają to za kolejny fałszywy alarm, a owce zostają zjedzone przez wilka. W późniejszych, anglojęzycznych wersjach bajki wilk zjada również chłopca. Dzieje się tak w Fables for Five Years Old Johna Hookhama Frere'a (1830), Aesop & Hyssop Williama Ellery'ego Leonarda (1912) oraz w wierszu z 1965 roku.
Morał podany na końcu greckiej wersji bajki brzmi: „to pokazuje, jak nagradzani są kłamcy: nawet jeśli mówią prawdę, nikt im nie wierzy”. Przypomina to stwierdzenie przypisywane Arystotelesowi przez Diogenesa Laertiosa w jego dziele Żywoty i poglądy słynnych filozofów, w którym zapytano mędrca, co zyskują na tym ci, którzy kłamią, a on odpowiedział, że „kiedy mówią prawdę, nikt nie daje im wiary”.