William Caxton w podobny sposób kończy swoją wersję bajki uwagą, że „ludzie nie wierzą komuś, kto jest uważany za kłamcę”.
Historia Bajka pochodzi z czasów starożytnych, ale ponieważ została zapisana tylko w języku greckim i przetłumaczono ją na łacinę dopiero w XV wieku, zaczęła zyskiwać na popularności dopiero po pojawieniu się w zbiorze baśni , a następnie rozprzestrzeniła się w pozostałej części Europy. Z tego powodu nie uzgodniono jednego tytułu dla tej historii. Caxton zatytułował ją O chłopcu, który pasł owce (Of the child whiche kepte the sheep, 1484), Chłopiec, który kłamał (De mendace puero, 1574), O pasterzu i rolnikach (De pastoris puero et agricolis, 1687), Chłopiec i fałszywe alarmy (A boy and false alarms, 1692), a Pasterz i wilk (The shepherd boy and the wolf, 1867). Pod ostatnim z tych tytułów Edward Hughes umieścił ją jako pierwszą ze zbioru dziesięciu piosenek Songs from Aesop's Fables na głosy dziecięce i fortepian, w wersji Petera Westmore'a (1965).