Grzyb zawiera kilka związków chemicznych o aktywności biologicznej in vitro, a owocniki mają działanie przeciwdrobnoustrojowe przeciwko kilku gatunkom i szczepom bakterii lekoopornych, które powodują choroby u ludzi.

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramaria, Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Gatunek został po raz pierwszy opisany jako Clavaria botrytis w 1797 roku przez Christiana Hendrika Persoona. W 1821 roku Elias Fries zatwierdził nazwę rodzajową Clavaria i potraktował Ramaria jako sekcję Clavaria. Obecną nazwę nadał mu w 1918 roku Adalbert Ricken. Przestarzałe synonimy historyczne obejmują Corallium botrytis z 1883 roku i odmianę Clavaria botrytis var. alba Arthura Anselma Pearsona, która nie jest już uznawana za niezależny takson. Currie Marr i Daniel Stuntz opisali odmianę R. botrytis var. aurantiiramosa w ich monografii gatunków koralówek zachodniego Waszyngtonu z 1973 rokuMarr and Stuntz (1973), pp. 38–9.;