Edwin Schild i G. Ricci opisali odmianę compactospora z Włoch w 1998 roku. W 1950 roku Edred John Henry Corner przeniósł Clavaria holorubella George’a F. Atkinsona z 1908 roku do odmiany R. botrytis var. holorubella, ale ten takson jest obecnie znany jako niezależny gatunek Ramaria holorubella.
Epitet botrytis pochodzi od greckiego słowa (botrus) oznacza „grono winogron”. W regionie w Veracruz w Meksyku R. botrytis jest znany pod lokalnymi nazwami escobea, co oznacza „mała miotła” lub pechuga, co oznacza „mięso z piersi kurczaka”.
Ramaria botrytis została uznana za gatunek typowy rodzaju Ramaria w 1933 roku przez Marinusa Antona Donka. Współczesna analiza molekularna wskazuje, że Ramaria jest polifiletycznym zbiorowiskiem gatunków o klawarioidalnych owocnikach. Zgodnie z podrodzajowym schematem klasyfikacji zaproponowanym przez Marra i Stuntza R. botrytis jest zaliczany do podrodzaju Ramaria, który obejmuje gatunki posiadające wyżłobione zarodniki, sprzążki obecne w strzępkach i owocniki o dużym, obficie rozgałęzionym wyglądzie przypominającym kalafior. Analiza filogenetyczna rybosomalnego DNA 28S sugeruje, że R. botrytis jest blisko spokrewniony z R. rubrievanescens i że gatunki te tworzą klad, który ma niedawnego wspólnego przodka z rodzajem Gautieria.