Ponieważ w parafii odczuwalny był brak domu parafialnego czy jakiegokolwiek pomieszczenia reprezentacyjnego do zebrań i uroczystości, proboszcz Schawaller w 1894 (lub 1891Die Geschichte der evangelischen Kirchen im Ermland seit 1772 : mit Bildern, Autor: Hassenstein, Johannes (1843-1923)) zakupuje od bractwa kurkowego w Braniewie ich stary dom (Schützenhaus) oraz sąsiedni dom wraz z ogrodem przy Königsberger Straße 33–35 (ul. Królewiecka), aby zaadaptować posiadłość na dom parafialny wspólnoty i stowarzyszeń ewangelickich. W tym samym roku przychodzi na świat jego czwarty syn Hans.
Dzięki jego nieustającemu i niezmordowanemu zaangażowaniu, zarówno w pracy na rzecz wspólnoty ewangelickiej, jak również przygotowywaniu kazań oraz pracy literackiej, proboszcz Schawaller szybko zyskuje szacunek i uznanie nie tylko wspólnoty lokalnej, ale również konsystorza Kościoła ewangelickiego. W dniu 14 kwietnia 1895 konsystorz mianuje proboszcza Schawallera na superintentenda diecezji warmińskiej. Tym samym Schawaller staje się jednym z najmłodszych superintendentów w całych Prusach Wschodnich. Łączy teraz te dwa stanowiska i zaskarbia sobie przychylność społeczeństwa, mimo że na Warmii społeczeństwo jest w przeważającej większości katolickie.