Posługa w Tylży (1910–1923) mały|Krematorium w Tylży, wzniesione w 1913 22 grudnia 1910 otwiera się przed pastorem nowa perspektywa – możliwość objęcia superintendentury Tylży (teraz Sowieck), gdzie wśród litewskich mieszkańców palący pozostaje problem braku znajomości ich języka przez kapłanów. Konsystorz stawia Schawallerowi już na początku warunek – przemowa powitalna do wiernych musi zostać wygłoszona w języku litewskim. 16 grudnia następuje mianowanie Schawallera superintendentem diecezji w Tylży. Nabożeństwa w kościele odprawia w 2 językach – w języku niemieckim oraz litewskim, którym operuje wprawdzie w nie najlepszym stopniu, ale zna go jeszcze z czasów studiów w Królewcu. Korespondencję prowadzi również w języku francuskim. Na ulicy jest rozpoznawany jako budząca respekt, dostojna persona w czarnym płaszczu i kapeluszu. Również w pracy wśród jego współpracowników i przełożonych cieszy się respektem i poważaniem. Z miejsca zabiera się do pracy. Już wkrótce, w latach 1912–1913, następuje odrestaurowanie oraz otwarcie na cmentarzu ewangelickim nowego krematorium.