Powstałe wówczas obszerne, najczęściej dwutraktowe kamienice, reprezentują wczesną fazę historyzmu od form klasycystycznych poprzez neorenesans do neogotyckich.
Kamienica na działce nr 5 jest najstarszą kamienicą w pierzei zachodniej. Została wzniesiona w 1840 roku) w stylu neorenesansowym, według projektu architekta Preusslera dla majstra kowalskiego W. Finsterwalda. Pierwotnie budynek miał pełnić funkcje kuźni z mieszkaniami na górnych piętrach. W części parterowej kuźnia była połączona z sąsiadującym zajazdem Pokoyhofa, z jego stajniami. W 1845 roku wykonano bezpośrednie zejście do piwnicy z ulicy i przebudowano piwnice. W latach 1854 i 1866 dokonano małych przebudów pomieszczeń parterowych. W 1879 roku do budynku doprowadzono instalację wodno-kanalizacyjną. W 1881 roku zlikwidowano studnię znajdująca się wewnątrz budynku do której dostęp był z poziomu parteru oaz dokonano szereg przebudowań w piwnicy, na parterze i na I piętrze. Zlikwidowano zejście do piwnicy z ulicy. Na parterze zlikwidowano kuźnię a w jej miejsce otworzono sklep. Na I piętrze zmieniono układ pomieszczeń i wstawiono nowe, większe okna. W 1913 roku zlikwidowano schody łączące bezpośrednio sklep z mieszkaniem na I piętrze a w sieni wykonano schody prowadzące na I piętro.