W latach 1928–1929 wymieniono schody z drewnianych na metalowe zabiegowe i zlikwidowano toalety na parterze. Późniejsze przebudowy spowodowały zatracenie pierwotnego stylu architektonicznego.
Opis architektoniczny Obecnie kamienica jest budynkiem czterokondygnacyjnym, trzytraktowym, podpiwniczonym, z użytkowym poddaszem, pokrytym dachem kalenicowym z dwoma lukarnami. Komunikację pomiędzy piętrami zapewnia klatka schodowa z metalowymi schodami i drewnianymi stopnicami, powyżej parteru zabiegowymi; do piwnicy prowadzą drewniane schody policzkowe wsparte na drewnianych belkach. Elewacja frontowa, czteroosiowa, podzielona pionowo mocno zaznaczonymi gzymsami międzykondygnacyjnymi i zakończona gzymsem wieńczącym. Pierwotnie wszystkie okna kamienicy były przesklepione odcinkowo ale w wyniku wielu przekształceń jedynie okna trzeciej i czwartej kondygnacji zachowały swój pierwotny kształt. Okna na I piętrze parzyste, prostokątne rozdzielone są lizenami podtrzymujące wykrępowane nad nimi belkowanie nakryte gzymsem. Nad oknami II piętra znajdują się wąskie obdasznice.
Po 1945 Kamienica przetrwała działania wojenne w 1945 roku. W 1958 roku wyremontowano część parterową. W latach 2007-2009 przeprowadzono gruntowny remont pierzei zachodniej.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
K-5