Po upadku monarchii austro-węgierskiej i powstaniu Czechosłowacji, na terenie osady działają członkowie Staży Finansowej Republiki Czechosłowackiej. W tym czasie osada była miejscem wielu wycieczek ludzi z okolic oraz Niemiec. W 1933 r. gdy naziści doszli do władzy w Niemczech oddziały Sturmabteilung (SA) zajęły granicę państwową od strony Niemieckiej i turystyka ustała. Ponadto na mocy układu monachijskiego w 1938 r. wieś znalazła się w granicach Niemiec i przestała pełnić rolę punktu granicznego. W 1939 roku osadę zamieszkiwały 34 osoby. Po wyzwoleniu przez Armię Czerwoną w maju 1945 roku, której członkowie zniszczyli także kaplicę Antonina Padewskiego, osada ponownie znalazła się w granicach Czechosłowacji. Wszyscy mieszkańcy, poza jedną rodziną, została po wojnie wysiedlona do Niemiec. Jedyna znajdująca się rodzina w osadzie w 1949 r. wyjechała do niedaleko położonej Bilej Vody. Z czasem domy zaczęto rozbierać. Zniszczeniu nie uniknęła kaplica, do której co roku 13 czerwca odbywały się pielgrzymki czemu miejscowi przedstawiciele rządzącej Komunistycznej Partii Czechosłowacji (KSČ) chcieli zapobiec wyburzając kaplicę.