W 1949 roku Wilpert wydał książkę „Zwei aristotelische Frühschriften über die Ideenlehre”, która dotyczyła zaginionych wczesnych prac Arystotelesa „O ideach” oraz „O dobru”, zawierających omówienie nauk niepisanych PlatonaP. Wilpert, Zwei aristotelische Frühschriften über die Ideenlehre, Regensburg 1949.. W 1950 roku Hans Leisegang zrekonstruował treść wykładu Platona „O dobru” w artykule „Die Vorlesung über das Agathon” w „Pauly-Wissowa Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft”H. Leisegang, Die Vorlesung ueber das Agathon, in Pauly-Wissowa Reallexikon des Altertums, Vol. XX.2, 1950.. W 1955 roku Konrad Gaiser ukończył swoją rozprawę doktorską „Protreptik und Paränese bei Platon”. W 1959 roku ukazała się poprawiona wersja rozprawy Gaisera, w której przedstawił wyniki pracy doktorskiej Hansa Joachima Krämera, która wprowadzała nowe podejście do interpretacji Platonowych nauk niepisanychK. Gaiser, Protreptik und Paränese, 1955, 1959..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nauki niepisane Platona · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.