Pierwszą edycję świadectw nauk niepisanych Platona stanowi opublikowana w 1963 roku rozprawa habilitacyjna Konrada Gaiser pt. „Platons ungeschriebene Lehre”, która była rekonstrukcją ontologii platońskich nauk niepisanychK. Gaiser, Platons ungeschriebene Lehre, 1963.. Gaiser dołączył do niej zbiór 72 świadectw na temat nauk niepisanych Platona, dla którego ukuł odtąd obowiązującą nazwę „Testimonia Platonica”. W 1974 roku J.N. Findlay opublikował książkę „Plato. The Written and the Unwritten Doctrines”, inspirowaną pracami Krämera i Gaisera, zawierającą angielski przekład 50 testimoniówJ. N. Findlay, Plato. The Written and the Unwritten Doctrines, 1974.. W 1982 roku Krämer opublikował książkę „Platone e i fondamenti della metafisica”, w której przedstawił włoski przekład testimoniów wraz z komentarzemH. Krämer, Platone e i fondamenti della metafisica, 1982.. W 1986 roku Marie-Dominique Richard opublikowała książkę „L’enseignement oral de Platon”, która była oryginalną i niezależną od Krämera i Gaisera rekonstrukcją ustnej filozofii PlatonaMarie-Dominique Richard, „L’enseignement oral de Platon”, 1986.. W 1998 roku Giovanni Reale opublikował włoską edycję „Testimonia Platonica” GaiseraGiovanni Reale (red.), „Testimonia Platonica”, 1998.. Również w 1998 roku José Ramón Arana Marcos opublikował pracę „Platon: Doctrinas no Escritas.