„Słowiczek” jako pierwszy na Śląsku zaczął popularyzować muzykę oratoryjną.
W roku 1933, jako pierwszy chór w Polsce, wykonał trzykrotnie oratorium Feliksa Nowowiejskiego „Quo vadis” - w Nowej Wsi, Świętochłowicach i Katowicach. Słowiczkowe „Quo vadis” było prawykonaniem tego utworu w Polsce, gdyż do tej pory prezentowano je tylko poza granicami kraju. W roku 1934 zespół ten wykonał trzykrotnie „Stabat Mater” oraz „Te Deum” na koncertach w Wirku, Chorzowie i Świętochłowicach.
Juliusz Kandziora prowadził też inne chóry, jak np. „Damrot” w Katowicach, „Słowiczek” w Chorzowie Batorym, Chór Huty Kościuszko w Chorzowie, „Chopin” w Wirku, Chór Męski Huty Pokój w Nowym Bytomiu, Chór Huty Zgoda i Chór Huty Florian w Świętochłowicach, czy „Lutnia” w Opolu.
Juliusz Kandziora był też wieloletnim organistą w Parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Świętochłowicach, prowadził tu także chór. Za działalność muzyczną Juliusz Kandziora odznaczony został srebrnym i złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 14 października 1970 roku.
Bibliografia
Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy II powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy III powstania śląskiego Kategoria:Ludzie związani ze Świętochłowicami Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1970