Księstwo kobryńskie – wielkolitewskie księstwo ze stolicą w Kobryniu. Pierwszym znanym właścicielem księstwa kobryńskiego był wielki książę litewski Olgierd Giedyminowicz, syn Giedymina.
Było częścią Księstwa Trockiego, a następnie województwa trockiego (po przemianowaniu księstwa trockiego na województwo w 1413 roku).
W wyniku zawiłości historycznych, księstwo kobryńskie zostało przejęte przez Zygmunta I na początku XVI wieku, a następnie przyłączone do województwa podlaskiego pod nową nazwą powiatu kobryńskiego.
Historia Na początku XIV wieku Kobryń wraz z otaczającymi ziemiami wszedł pod panowanie Wielkiego Księstwa Litewskiego. Miasto Kobryń, które w 1366 roku było zaledwie grodem, stanowiło własność wielkiego księcia litewskiego Olgierda z rodu Giedyminowiczów. Świadczy o tym ugoda zawarta pomiędzy królem polskim Kazimierzem III Wielkim a Lubartem (bratem Olgierda) i innymi książętami wielkolitewskimi, w której zastrzeżono, aby król Kazimierz nie miał żadnego prawa do Kobrynia wraz z otaczającymi go ziemiami, należącymi do Olgierda.