Rozwój technologiczny pomagał wtedy SNP, dlatego że w tym czasie wiele przedsiębiorstw, zakładów i instytucji przechodziło z technologii maszyn offsetowych do kopiarek. W związku z tym organizacji SNP udawało się kupować tanio używane maszyny offsetowe. Czasami organizacja dostawała je za darmo. Ten sprzęt drukarski był rozdzielany pomiędzy różne oddziały NSZZ „Solidarność” w całej Polsce. Zajmowała się tym specjalna komisja powołana przez Komisję Krajową „Solidarności”, którą kierował ówczesny przewodniczący NSZZ „Solidarność” w Łodzi Andrzej SłowikJan Strękowski – Bohaterowie Europy, Norwegia – Polsce 1976 – 1989, S. 56..

Pieniądze dla „Solidarności” Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia 1981 roku, było znacznie bardziej skutecznie i mniej ryzykownie przemycać pieniądze dla podziemnej „Solidarności” zamiast przemycać sprzęt drukarski. Przemycano również miniaturowe wydania książek, które były zabronione w Polsce. SNP nie miała stałych kurierów, ale wysyłano nieustannie mniejsze ilości pieniędzy poprzez różnych ludzi, którzy nie zwracali na siebie zbyt dużej uwagi. Odbiór pieniędzy dla podziemnej „Solidarności” i innych inicjatyw podziemnych był potwierdzany różnymi hasłami w polskich pismach podziemnych.