Harudowie (, , ) – lud pochodzenia germańskiego z odłamu północnomorskiegoJerzy Strzelczyk, Słowianie i Germanie w Niemczech środkowych we wczesnym średniowieczu, 1976, str. 61 (, Ingaevones), zamieszkujący Półwysep Jutlandzki i sąsiadujący z CymbramiZdzisław Piszczek, Mała encyklopedia kultury antycznej: A-Z, 1966, str. 353..
Po raz pierwszy wspomniani byli przez Juliusza Cezara w 58 roku p.n.e., w jego dziele Komentarze do wojny galijskiejJulius Caesar, Commentaries on the Gallic War, I.51ff.. W sojuszu ze Swebami pod wodzą Ariowista Harudowie reprezentowani byli przez 24 000 wojowników i taką siłą przekroczyli Ren. Brali udział w inwazji na Galię, a Ariowist zażądał dla nich jednej trzeciej GaliiCommentaries on the Gallic War, I.31.
thumb|240px|Półwysep Cymbryjski i Harudowie (Carudes) na mapie Magna Germania Nicolausa Germanusa. Fragment zakupionej przez Kanclerza Jana Zamoyskiego Cosmografii sprzed 1467. Harudowie wspominani są w autobiografii pierwszego cesarza rzymskiego Oktawiana Augusta pt. Czyny boskiego AugustaRes Gestae Divi Augusti, 5.26, gdy opisuje on rejs swojej floty w 5 roku n.e. z ujścia Renu do kraju Cymbrów. Oktawian August miał wówczas ogłosić ludy germańskie zamieszkujące Półwysep Cymbryjski, w tym Cymbrów i Harudów, swoimi przyjaciółmi i przyjacielami Rzymu.