Stosowny fragment w tłumaczeniu Jerzego StrzelczykaJerzy Strzelczyk, Odkrywanie Europy, Poznań 2000, str. 119 brzmi:

"Moja flota popłynęła od ujścia Renu przez Ocean w kierunku na wschód aż do granic Cymbrów, dokąd przedtem nie dotarł żaden Rzymianin ani na lądzie, ani na morzu. Cymbrowie, Harudowie, Semnonowie i inne ludy germańskie wysłały poselstwa, prosząc o przyjaźń moją i narodu rzymskiego".

W Geografii Klaudiusza Ptolemeusza (ok. 90–168 n.e.) Harudowie wymieniani są jako plemię żyjące po wschodniej stronie Półwyspu CymbryjskiegoPtolemy, Geography, księga II, c. 10. (na terenach obecnej Danii).

W późniejszych źródłach na terenach zajmowanych przez Harudów notowani są Jutowie oraz Anglowie. Szwedzki filolog Adolf Noreen (1854-1925) uważał, że Hardsyssel, dawna nazwa Zachodniej Jutlandii, pochodzi od nazwy plemienia Harudów (co może wskazywać na jego migrację ze wschodu na zachód półwyspu) i że niektórzy członkowie tego plemienia wyemigrowali z Jutlandii do Norwegii przed 500 rokiem n.e., by osiedlić się - jako plemię Hǫrðar - na terenach wokół Hardanger i Bergen, w gminie Hordaland.