W styczniu 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uzyskał stopień doktora praw.
Od stycznia do grudnia 1945 był szefem Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP. Od grudnia 1945 do stycznia 1947 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Ziem Odzyskanych. Od października 1946 odbywał praktykę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (MSZ), by w lutym objąć stanowisko posła RP w Finlandii, na którym pozostał do czerwca 1949. Po powrocie z Helsinek, od czerwca 1949 do lutego 1950 pracował w MSZ. Od lutego 1950 do listopada 1952 był radcą prawnym-adwokatem w BOR. Od listopada 1952 do listopada 1954 przebywał w areszcie na wniosek dyrektora Departamentu X Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Następnie, od listopada 1954 do marca 1957 ponownie pracował jako radca prawny i adwokat w Radzie Adwokackiej. W marcu 1957 objął kierownictwo tzw. komisji Mazura-Wasilewskiego. Od lutego 1957 do czerwca 1961 pełnił funkcję zastępcy prokuratora generalnego PRL. W latach 1961–1968 był ambasadorem w Belgii.