Antoni Ignacy Józef Humnicki (ur. 28 października 1870 w Suliszowiewg, PSB w Łodzi, zm. 19 listopada 1929 w Warszawie) – polski inżynier, polityk Związku Robotników Polskich i Polskiej Partii Socjalistycznej, więzień polityczny i zesłaniec syberyjski, wykładowca w Towarzystwie Kursów Naukowych i Politechnice Warszawskiej.
Życie Ukończył gimnazjum męskie w Kielcach (1888), W tym samym roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim. Tu działał w studenckich kołach samokształceniowych i związał się z II Proletariatem. Zmuszony z powodów materialnych do przerwania studiów w latach 1889-1890 pracował jako korepetytor w dworach w pow. pułtuskim. Po powrocie na studia, wiosną 1891 wstąpił do Związku Robotników Polskich szybko stając się jednym z czołowych działaczy tej partiiStanisław Kalabiński, Humnicki Antoni Ignacy Józef, Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, t. 2, Warszawa 1987, s.567. Latem 1891 zrezygnował ze studiów i rozpoczął pracę w fabryce wyrobów bawełnianych Heinzla i Kunitzera na WidzewieJulian Samujłło, Humnicki Antoni Ignacy Józef, Polski Słownik Biograficzny, t. 10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1962-1964, s. 104-105. Jednocześnie prowadził ożywioną działalność propagandowo-agitacyjną na rzecz ZRP.