Po powrocie do Warszawy po 1900 pracował jako kierownik biura konstrukcyjnego w fabryce wyrobów metalowych „Rohn i Zieliński” – gdzie wykonał wraz z bratem młodszym Julianem m.in. projekt szklanego dachu Politechniki Warszawskiej oraz konstrukcję stalową hotelu „Savoy” przy zbiegu ulic Ordynackiej i Nowego Światu. Były to jedne z pierwszych tego typu budynków w WarszawieWładysław Karśnicki, Jenike Karol August (1872–1943), Słownik biograficzny techników polskich, z. 9, Warszawa 1998, s. 53–54. W 1904 razem z bratem Julianem założył biuro konstrukcyjno-budowlane „Bracia Jenike Inżynierowie”, które wykonywało projekty i obliczenia statyczne oraz kosztorysy konstrukcji żelaznych. Firma zajmowała się również importem maszyn, m.in. turbin parowych, urządzeń dla browarów i cukrowni, a później zaczęła specjalizować się w sprowadzaniu dźwigów, głównie z Niemiec. Biuro posiadało przedstawicielstwa w większych miastach Kongresówki oraz w Rostowie nad Donem. Od 1903 był członkiem Stowarzyszenia Techników Polskich. W latach 1906–1907 był wykładowcą Wydziału Technicznego Towarzystwa Kursów NaukowychDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906–1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917.