lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Z dniem 1 lutego 1927 został przeniesiony do Szkoły Czołgów i Samochodów w Warszawie na stanowisko dyrektora nauk. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta szkoły, która w następnym roku została przemianowana na Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 24. lokatą. 1 sierpnia 1933 został przeniesiony do 55 pułku piechoty w Lesznie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W październiku 1935 został wyznaczony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Wołkowysk, a trzy lata później przeniesiony do Dowództwa Broni Pancernych Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko szefa Wydziału Studiów. 18 września 1939 przekroczył granicę i został internowany na terytorium Królestwa Rumunii. Od 8 lutego 1941 do 1 kwietnia 1945 przebywał w niewoli niemieckiej, w Oflagu VI B Dössel. Po uwolnieniu z niewoli do 5 maja 1946 pozostawał w Polskim Obozie Wojskowym w Dössel. 30 maja 1946 został zarejestrowany w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Kraków Miasto.
Zmarł 20 lipca 1970 w Krakowie.