Helena von Troilo (1573 – 1631) wyszła za mąż za patrycjusza wrocławskiego Christopha von Poleya (1561–1637), który w 1612 r., mając około 25 lat, został radnym wrocławskim. W 1607 r. Helena ofiarowała cenny kielich z herbem sojuszniczym rodów Troilo i Poley oraz napisem „Helena Polein geborne Troylin von Lest”. Kielich trafił później do Germanisches Nationalmuseum w Norymberdze. Katarzyna z Troilo (ok. 1575 – po 1619). Wyszła za mąż za owdowiałego Johanna Matthäusa Wacker von Wackenfels w Nysie w 1595 roku, córka (?): Emilia-Catharina von Sprinzenstein z domu Wacker von Wackenfels (* ~1605–1686). Jej córka Maria-Emilia-Catharina z domu von Sprinzenstein und Neuhaus (* ~1635, † 1686 w Lassoth) wyszła za mąż za hrabiego Joachima Enzmilnera (1600–1678) w 1661 roku. (1582 – 1640), radca cesarski, kanonik rezydent we Wrocławiu, uważany za najznakomitszego członka rodu TroiloN. Conrads, Nicolaus von Troilo (1582-1640): Ein Breslauer Domherr zwischen Politik und Kultur, [w:] R. Bendel, J. Nolte, Befreite Erinnerung. Teilband 1: Region – Religion – Identität: Schlesische Prägungen, Berlin 2017., zwany „wielkim Troilo”. Franz Gottfried von Troilo (* ok. 1583 – ok. 1648). Wraz z bratem Nicolausem w 1597 r. został zapisany do praskiego Clementinum. W 1605 uczęszczał kolejno na uniwersytety w Sienie i Padwie.