Pod koniec funkcjonowania obozu, dwustu pięćdziesięciu pozostałych przy życiu więźniów przekazano do obozów w Vaihingen i Dachau, a pięciuset do Bergen-Belsen. Pozostali zostali wysłani w marszu śmierci do Buchenwaldu, podczas którego wielu z nich zostało zastrzelonych przez SS. Przy życiu pozostało jedynie 56 osadzonych. mały|Tablica pamiątkowa przy dawnym obozie KZ Katzbach.
Pamięć o obozie Dopiero w latach 80. XX wieku miejscowi nauczyciele, Ernst Kaiser i Michael Knorn, zainteresowali się wojennymi dziejami Adlerwerke. Prawda o działalności KZ Katzbach ujrzała wówczas światło dzienne. W 1994 r. wydali książkę: „Wir lebten und schliefen zwischen den Toten.” Rüstungsproduktion, Zwangsarbeit und Vernichtung in den Frankfurter Adlerwerken [„Żyliśmy i spaliśmy między umarłymi.” Produkcja zbrojeniowa, praca przymusowa i zagłada we frankfurckich Zakładach Adlera] (Frankfurt am Main 1994). Książka ukazała się w 2010 roku w czwartym poprawionym i rozszerzonym wydaniu. W przywracanie pamięci zaangażowała się również miejscowa rada zakładowa.