Latarnia morska Cabo da Roca (port. Farol do Cabo da Roca) – latarnia morska na przylądku Cabo da Roca w Portugalii. Jest najdalej na zachód wysuniętą latarnią morską i jednocześnie najdalej na zachód wysuniętą budowlą na stałym lądzie Europy. Jest jedną z najstarszych latarń morskich w Portugalii.
Położenie Latarnia znajduje się na skalistym, granitowym cyplu, wznoszącym się ok. 140 m nad poziom Oceanu Atlantyckiego i stanowiącym najdalej na zachód wysunięty punkt stałego lądu europejskiego. Leży w granicach sołectwa (port. freguesia) Colares w municipium (port. concelho) Sintra w dystrykcie Lizbona.
Historia Inicjatywa budowy latarni morskiej wyszła z Junta Geral da Fazenda do Reino 1 lutego 1758 r. Podjęto wówczas plan zbudowania sześciu latarni morskich wspomagających żeglugę, położonych w strategicznych miejscach całego portugalskiego wybrzeża. W 1772 r. jako trzecia została oddana do użytku latarnia morska Cabo da Roca. Niewiele wiadomo o szczegółach technicznych samego światła, ale z faktu, że było ono widoczne z odległości nie przekraczającej dwie mile morskie można sądzić, że było ono dośc prymitywne. W 1843 r. pod kierownictwem inżyniera Gaudêncio Fontany latarnia przeszła znaczną przebudowę, wraz z montażem nowego urządzenia obrotowego, złożonego z szesnastu palników Arganda z parabolicznymi reflektorami.