W 1897 r. po kolejnej przebudowie uruchomiona została latarnia elektryczna z systemem rezerwowym, składającym się z 3-obrotowej lampy naftowej. Aparat optyczny był czwartego rzędu, ruch obrotowy wytwarzał mechanizm zegarowy. Uruchomiono również sygnał dźwiękowy (syrena parowa). W 1917 zakończono budowę wytwórni acetylenu dla palników acetylenowych. W roku 1932 zastąpiono syrenę parową buczkiem zasilanym sprężonym powietrzem. W 1937 roku miała miejsce instalacja radiolatarni. W 1947 r. zamontowano nowy zespół świetlny 3-go rzędu, z lampą o mocy 3000 W. W 1982 r. uruchomiono syrenę elektryczną. W roku 1990 nastąpiła automatyzacja latarni i zakończenie działania wytwórni acetylenu. W 2000 r. wyłączona została syrena elektryczna. W 2001 r. w związku ze zmianami w systemach nawigacji na korzyść łatwiejszego w użyciu i wielokrotnie dokładniejszego systemu GPS nastąpiło wyłączenie radiolatarni. Obecnie latarnia jest obsługiwana przez trzech latarników, którzy łącznie zapewniają sygnalizację morską między Cabo da Roca a Ericeirą.