Stary kościół w Petäjävesi (, ) – zabytkowa drewniana świątynia luterańska wzniesiona w latach 1763–1765 w Petäjävesi w Finlandii Środkowej, wpisana w 1994 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Obiekt stanowi przykład tradycji architektonicznej drewnianych kościołów północnej Europy oraz wykorzystania stosowanych przez miejscową ludność chłopską technik budownictwa z bali. Budynek łączy renesansową koncepcję kościoła rozplanowanego na planie krzyża równoramiennego ze starszymi formami wywodzącymi się z gotyckich sklepień krzyżowych.
Historia thumb|left|Widok starego kościoła w Petäjävesi na rycinie z 1897 roku Kościół został wybudowany w latach 1763–1765 na półwyspie nad jeziorem Solikkojärvi, w miejscu małej, istniejącej od lat 20. XVIII wieku, kaplicy. Świątynię konsekrowano jednak dopiero w 1778 roku, a jej projekt wykonał lokalny mistrz budowlany Jaakko Klemetinpoika Leppänen, który był jednocześnie kierownikiem robót. W 1821 roku jego wnuk, Erkki Jaakonpoika Leppänen, kierował pracami, podczas których do zachodniej części kościoła dobudowano drewnianą dzwonnicę.