W tym samym czasie do wschodniej części świątyni dobudowano nową zakrystię oraz powiększono otwory okienne.
Wraz z ukończeniem w 1879 roku budowy nowego kościoła znajdującego się na przeciwległym brzegu jeziora, stary kościół w Petäjävesi został wyłączony z użytku, nadal korzystano za to z dzwonnicy oraz otaczającego świątynię cmentarza.
Pod koniec lat 20. XX wieku stary kościół po raz pierwszy wyremontowano, a na jego historyczną i architektoniczną wartość zwrócił uwagę austriacki historyk sztuki, Josef Strzygowski. Kolejne prace konserwatorskie i restauratorskie miały miejsce m.in. w latach 50. XX wieku.
Architektura thumb|left|Wnętrze świątyni (2005) Budynek o konstrukcji zrębowej, wykonany w całości z drewna sosnowego, wzniesiony na planie krzyża równoramiennego o ramionach o wymiarach 17 × 7 m, krytych nawiązującymi do gotyku wysokimi, kanciastymi dachami wykonanymi z czerwonawych desek. Na skrzyżowaniu ramion obecna jest ośmioboczna kopuła. Dzwonnica położona na zachód od świątyni połączona jest z nią wąskim korytarzem; podobnie przylegająca do kościoła od wschodu zakrystia.