Po powrocie do kraju w październiku 1918 był zastępcą dyrektora wydziału drogowego Dyrekcji Warszawskiej Kolei Państwowych (1918-1919). W latach 1920–1921 uzupełniał wykształcenie we Francji - studiując w École des Pons et Chausées. W 1921 wygrał konkurs na projekt stalowego mostu długości ok. 2 km przez Rzekę Żółtą w Chinach. Most miał być zbudowany, ale sytuacja polityczna w Chinach uniemożliwiła budowę. Następnie był dyrektorem oddziału francuskiej firmy "Brossard et Maupin" w Hajfongu w Indochinach (1921-1922), gdzie zbudował 3-kilometrową estakadę do transportu węgla. Następnie w latach 1923-1925 zbudował Centrum Misyjne Jezuitów w Tiencinie w Chinach. Następnie pracował w Stanach Zjednoczonych (1926-1927) i we Francji (1927-1930) gdzie założył wyższą uczelnię techniczną dla emigrantów. Brał udział w międzynarodowym kongresie betonu i żelbetu w Liegie (1930).