Instytut Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I (, w latach 1809–1877 Instytut Korpusu Inżynierów Komunikacji, ros. Институт Корпуса инженеров путей сообщения) – rosyjska uczelnia techniczna kształcąca inżynierów komunikacji lądowej i wodnej, działająca w Petersburgu.
Powstanie uczelni (1809–1823) mały|Pierwszy dyrektor Instytutu Korpusu Inżynierów Komunikacji – Augustin de Betancourt (1810)
Na mocy dekretu cara Aleksandra I z 20 listopada / 2 grudnia 1809 równolegle z powstaniem wojskowego korpusu inżynierów komunikacji w 1810 r. rozpoczął swą działalność Instytut Korpusu Inżynierów Komunikacji[Елгений Соколовский] 50-летие института и корпуса инженеров путей сообщения. Санкт-Петербург 1859.Ленинградский ордена Ленина институт инженеров железнодорожного транспорта имени академика В. Н. Образцова 1809–1959, Мocквa 1960.. Celem miało być wykształcenie inżynierów komunikacji lądowych i wodnych mogących przystąpić do samodzielnych prac projektowych i budowlanych, a także mogących przystosować dla celów militarnych system transportu drogowego i wodnego Rosji. Pierwszym generalnym inspektorem zarządzającym uczelnią był Hiszpan, wybitny inżynier i mechanik prof. Agustin de Betancourt (1758–1824), który przybył do Rosji na zaproszenie rosyjskiego posła w Hiszpanii, J.M.