w Instytucie powołano specjalną komisję pod przewodnictwem rektora, która miała zreformować nauczanie i zreorganizować proces edukacyjny. Ustanowiono pięcioletni okres szkolenia i wprowadzono po raz pierwszy specjalizację w zakresie komunikacji lądowej, komunikacji wodnej i obiektów inżynierskichСтанислав Константинович Куницкий, Ректоры университета, Петербургский государственный университет путей сообщения Императора Александра.. Pod koniec lat 20. XX w. na bazie wydziałów wodnych, lotniczych i drogowych instytutu powstały samodzielne uczelnie techniczne, w głównej jego siedzibie mieścił się odtąd Instytut Inżynierów Transportu KolejowegoМ.И. Воронин, Ленинградский институт инженеров железнодорожного транспорта – Большая советская энциклопедия 1969–1978 [dostęp 2023-07-13]..
Od 2014 r. tradycje IIK kontynuuje Petersburski Państwowy Uniwersytet Komunikacji im. cesarza Aleksandra I (Петербургский государственный университет путей сообщения Императора Александра).
Polacy – wykładowcy i studenci Instytutu
mały|Inżynier, generał-major armii rosyjskiej Stanisław Kierbedź (1810–1899) – fot. Jana Mieczkowskiego (ok. 1890) mały|Geolog Karol Bogdanowicz (1864–1947)