Studenci Instytutu w latach 1867–1889 Rok Przyjęci na I rok Absolwenci Wszystkich studentów Wyznanie Pochodzenie społecznePrawosławniInne religieszlachtainne stany1867391314810048127211868591816611452134321869137542841929221965187021588445297148340105187118099529333196420109187214691582333249448134187313386590329261439151187417786662351311495167187514471650343307472178187615574632329303453179187713369594302292432162187811974559280279403156187912081551293258384167188034684622492133151471881536140220319927113118824554255 – – – –18833518166114521343218846792220123971447618853285169100691026718866081158936510355188762721641006411351188860741761146212353188956711841226213351 mały|Główny budynek Instytutu Inżynierów Komunikacji na Moskiewskim Prospekcie 9 w Petersburgu (ok. 1900) mały|Odznaka ukończenia Instytutu Inżynierów Komunikacji (ok. 1900) Z czasem instytut stał się jedną z najlepszych uczelni technicznych w Europie, co był zasługą wszechstronnego programu nauczania oraz jej wykładowców, wśród których nie brakowało wybitnych uczonych, takich jak przykładowo: matematyk i mechanik Michaił Ostrogradski (1801–1862), inżynier Dmitrij Żurawski (1821–1891), konstruktor Nikołaj Bielelubskij (1845–1922), oraz chemik Dmitrij Mendelejew (1834–1907).