W tym okresie prowadził szeroką działalność naukowąLudwik Bazylow, Polacy w Petersburgu, Wrocław 1984, s. 322, Od 1835 współpracował z czasopismem "Журнал Главного управления путей сообщения и публичных зданий" w którym zamieszczał liczne artykuły i tłumaczenia z języka francuskiego (zob. niżej)Artur Kijas, Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Słownik biograficzny, Poznań 2000, s. 131–132. Za pierwszy rosyjski podręcznik z mechaniki Курс практической механики, otrzymał w 1839 r. Nagrodę Demidowską Petersburskiej Akademii Nauk. Z kolei za pracę Начальные основания общей и прикладной механики, otrzymał od cara Mikołaja I nagrodę w wysokości 2 tys. rubli.
W latach 1848–1857 naczelnik Oddziału Dróg Bitych w XI Okręgu Komunikacji w Mohylewie, a następnie inspektor i członek Ogólnego Zebrania Zarządu tego okręgu (1857-1863). W 1862 r. został stałym członkiem kostromskiej gubernialnej Komisji Budowlanej i Drogowej. W tym czasie został awansowany do stopnia pułkownika. Kierował budową szos, kijowskiej z Dowska do Mohylewa i z Mohylewa do Bobrujska, oraz przebudową zapory ziemnej w Bobrujsku. Ponadto zaprojektował mosty przez Dźwinę w Witebsku i przez Dniepr w Mohylewie. W 1863 r. przeszedł na emeryturę i osiadł w Mohylewie, gdzie kierował zbudowanym przez siebie młynem.