;
Biernsztiejn uważał, że w tym przypadku nie był to żywy proces fonetyczny, ale substytucja dźwięków, jak w z greckiego , a zanim te zapożyczenia zostały przeprowadzone, pierwsza palatalizacja już się zakończyła.
Pierwsza palatalizacja miała miejsce już w momencie zetknięcia się plemion słowiańskich z fińskimi. Świadczą o tym liczne fińskie zapożyczenia z języka prasłowiańskiego: prasł. > ‘kłoda’; prasł. > ‘szczupak’;
Sugeruje się, że istnieją fińskie slawizmy, zapożyczone przed pierwszą palatalizacją:
prasł. ( *jьžese) > prafiń. > ( ikeet) ‘jarzmo, igo’; prasł. > prafiń. > ‘bombus’;
Jednakże Petri Kallio uważa, że prasłowiańskie dźwięki i zostały zastąpione przez fińskie , podobnie jak w fińskich zapożyczeniach z języka lapońskiego.
Dane dotyczące slawizmów w języku greckim są zgodne z danymi dotyczącymi toponimów: zanim Słowianie zamieszkali na Peloponezie, pierwsza palatalizacja została już zakończona. Znajduje to odzwierciedlenie w greckich słowach:
prasł. > ngr. ; prasł. (por. pol mrzeża) > ngr. .
Paralele W językach słowiańskich W dialekcie języka bułgarskiego w XX wieku (po 1915 r.) nastąpił proces podobny do pierwszej palatalizacji: > , > : ч’ѝсел ‘kwaśny’ (bułg. standard.