Kolejny proces rozpoczął się przed Miejskim Sądem w Pradze 3 listopada 1997. Był żmudny, długotrwały i nacechowany absencją świadków. W maju 1998 obwiniono go o zabójstwa Heppnera i Horkégo, a w grudniu 1998 przedstawiono oskarżonemu zarzut dotyczący Václava Dlouhego. Wyrok zapadł 9 grudnia 1998. Sąd uznał dowody za niewystarczające i skazał przestępcę na pięć lat pozbawienia wolności za kradzież. Sąd Najwyższy rozpoczął kolejny proces (o trzy zabójstwa) 22 marca 1999. Przewodniczył mu sędzia Luboš Vlasák. 19 maja 1999 skazał Roubala na 22 lata pozbawienia wolności za zabójstwa Kudrny i Magdolena. Sąd Miejski w Pradze, za morderstwo Dlouhego, wydał wyrok dożywocia, kierując się przekonaniem że kara 25 lat byłaby de facto tylko trzyletnim wydłużeniem wyroku za zbrodnię. Sąd Najwyższy potwierdził wyrok 6 października 1999. Z kolei 27 października 1999 Sąd Miejski w Pradze uznał Roubala winnym zabójstw Stranda i Suchánka, ale z uwagi na zasądzone już dożywocie nie można było żądać wyższego wyroku. 1 marca 2000 Sąd Najwyższy potwierdził to rozstrzygnięcie. Skazany wygrażał sędziom zemstą i Sądem Ostatecznym, ale żaden z nich nie ucierpiał. Zrezygnowano z rozpatrywania spraw Heppnera i Horkégo, gdyż nie zmieniłoby to uzyskanego wyroku.
Przypisy
Kategoria:Czescy seryjni mordercy Kategoria:Ludzie związani z Pragą Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Zmarli w 2015