W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego z 1900 roku, wieś figurowała pod nazwą Irlandka (albo Irlanka-Bodziatyn). Były to dobra ziemskie, należące do kilku właścicieli, których powierzchnia wynosiła 2127 dz. (ok. 2300 ha.), z czego 487 dz. stanowiły lasy, a 662 dz. – nieużytki. mały|210x210px|Irlandka na mapie z 1874 roku
Historia
Początki Geneza rodziny zaczynaja się wraz z panowaniem Brana mac Máelmórda, króla Leinsteru, obalonego w 1018 roku, a zmarłego w 1052 roku. Potomkowie Brana nazwali się na jego cześć „O’Bran”, dając w ten sposób początek rodu O’Byrne.
O’Byrne
Ród ten rządził niegdyś ze swojego fortu w Naas równiną Liffey – najbogatszą krainą północnego Kildare. Wraz z postępami podbojów anglo-normandzkich na terenie Irlandii, klan O’Byrne i blisko spokrewnieni z nimi sojusznicy – O’Toolowie – zostali zmuszeni do migracji ze swoich ówczesnych terenów do biedniejszych krain oraz gór na wschodzie.
Na początku XIII wieku oba klany kontrolowały większość dzisiejszego hrabstwa Wicklow. Często łączyły swoje siły w najazdach na „The Pale”. Przez prawie trzysta lat O’Byrnowie i ich sojusznicy O’Toole byli najpotężniejszą siłą na południe od Dublina.