Przetrwanie Schleifstein urodził się jako Józef Janek Szlajfsztajn jako syn Israela i Esther Szlafsztajnów w getcie żydowskim pod Sandomierzem podczas okupacji niemieckiej. Schleifstein i jego rodzice mieszkali w getcie sandomierskim do jego likwidacji w czerwcu 1942 r., po czym zostali przeniesieni do getta w Częstochowie, gdzie jego rodzice prawdopodobnie zostali skierowani do pracy w fabryce . Rodzice Schleifsteina ukrywali syna w piwnicach, ponieważ niemieccy strażnicy zabierali dzieci, które były zbyt małe, by mogły być wykorzystane do pracy. Naziści postrzegali je jako bezużyteczne i wysyłali na śmierć w komorach gazowych w Oświęcimiu. Wspomnienia Schleifsteina z ukrywania się w piwnicach i ciemnych miejscach prześladowały go przez lata, wywołując koszmary, budząc lęk przed śmiercią i trwającą całe życie niechęć do przebywania w ciemności.
W 1943 r. rodzina została deportowana do obozu koncentracyjnego Buchenwald. Po przybyciu rodzice Schleifsteina zostali wysłani na prawo, aby stać się niewolniczą siłą roboczą, a on sam został wysłany na lewo, do grupy małych dzieci i osób starszych lub uznanych w inny sposób za niezdolnych do pracy, którzy mieli zostać natychmiast zamordowani.