Dokument American Jewish Joint Distribution Committee (JDC) z 1947 r., który po raz pierwszy ujawnił przypadek Schleifsteina, stwierdza, że „w ogólnym zamieszaniu związanym z ustawianiem się w kolejce ojciec Josepha znalazł duży worek i, surowo ostrzegając, by zachować absolutną ciszę, umieścił w nim swojego 2,5-letniego syna”. Worek, zawierający skórzane narzędzia rzemieślnicze ojca i trochę ubrań, pozwolił Schleifsteinowi zostać przemyconym do obozu, niezauważonym przez strażników. Matka Schleifsteina została wysłana do obozu koncentracyjnego Bergen-Belsen. Ci, których ustawiono po lewej stronie, zostali zamordowani.
Przez pewien czas Schleifstein był ukrywany przez swojego ojca z pomocą dwóch antyfaszystowskich niemieckich więźniów., ale w końcu został odkryty. Strażnicy SS polubili chłopca i zaczęli traktować go jak „obozową maskotkę”, szyjąc dla niego mały mundurek obozowy i każąc mu brać udział w porannych apelach, podczas których salutował strażnikowi i meldował: „Wszyscy więźniowie obecni”. Niemniej jednak, podczas oficjalnych inspekcji przeprowadzanych przez nazistowskich urzędników Schleifstein musiał być ukrywany. Wspominał, że raz został ustawiony w kolejce do egzekucji, ale został uratowany dzięki interwencji ojca. Jego ojciec był ceniony za swoją pracę przy produkcji siodeł i uprzęży.