Oto znaki Bożej męki: Żółć, plwociny, trzcina, ocet, Gwoździe i żelazna włócznia, Która święty bok przebiła; Płyną z rany krew i woda, Aby obmyć wszechświat cały.
Krzyżu wierny i szlachetny, Spośród wszystkich drzew wybrany, Żaden las nie zrodził drzewa Piękniejszego ponad ciebie; Słodkie belki, słodkie gwoździe, Co dźwigają ciężar słodki!
Schyl gałęzie, drzewo wzniosłe, Ulżyj członkom tak napiętym; Niechże zmięknie pień twój twardy, Aby na nim ciało Zbawcy I najwyższej chwały Króla Nie doznało udręczenia!
Tylko tyś jest godne przyjąć Na ramiona okup ziemi I ukazać port bezpieczny Dla tonących w wirach świata, Ciebie bowiem krew Baranka Uświęciła swą czerwieniąPolskie tłumaczenie: o. Placyd Galiński OSB, za: Muza chrześcijańska, tom II, ZNAK 1992, s. 148–150..
Inne tłumaczenie polskie hymnu: Ignacy Hołowiński, Niech wawrzyn sławnego boju.
Oddziaływanie na polską twórczość pieśniową Zapożyczenia z hymnu Pange, lingua, gloriosi proelium certaminis znajdujemy w polskich średniowiecznych pieśniach pasyjnych:
1. Krzyżu święty nade wszystko – trzy początkowe strofy są tłumaczeniem hymnu Crux fidelis inter omnes (divisio hymnu Pange, lingua, gloriosi proelium certaminis)Juliusz Nowak-Dłużewski (red.), Polskie pieśni pasyjne. Średniowiecze i wiek XVI, Instytut Wydawniczy PAX, s. 157 n..