Latem 1332 r. obie strony konfliktu wznowiły działania wojenne, a 1 sierpnia wojska Barnima III, wspierane przez książąt meklemburskich z Werle oraz siły hrabstwa Schwerinu zajęły pozycje na północnym krańcu Grobli Kremskiej (Kremmer Damm), prowadzącej przez bagna i podmokłe tereny na zachód od miasta Kremmen. Gdy siły Ludwika V (liczącego sobie wtedy 17 lat, a więc bez doświadczenia bojowego) zaczęły przechodzić przez groblę, Barnim III zaatakował ciężkie oddziały jazdy brandenburskiej. W walce na grobli zginęło 400 samych tylko ciężkozbrojnych rycerzy brandenburskich, liczni inni, zepchnięci z grobli, potopili się w bagnach, a tylko resztki sił brandenburskich zdołały uciec i schronić się za murami Kremmen.
Barnim III próbował oblec miasto, ale nie był przygotowany do oblężenia i odstąpił. Jednakże porażka Ludwika V sprawiła, że jego ojciec, cesarz Ludwik IV skłonił go do rozmów pokojowych. W wyniku układu podpisanego 28 czerwca 1333 r.