Wiosną 1989 sprzeciwiał się obradom Okrągłego Stołu i jego postanowieniom. W sierpniu 1989 należał do założycieli efemerycznej Niepodległościowej Partii „Solidarność”. Po zakończeniu w 1990 wydawania CDN-GWR wspierał struktury Solidarności 80.
Od 1989 do 1992 ponownie pracował w Hucie Warszawa, następnie był zatrudniony w spółce Libertas (1992-1993), Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność” (1999), Ministerstwie Rozwoju Regionalnego (2000-2001), Stołecznym Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego (2002), Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym (2003-2008) i PKO BP (od 2010).
W 2017 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 2016 Krzyżem Wolności i Solidarności.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarności” Kategoria:Ludzie związani z prasą podziemną w Polsce 1945–1989 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie