Większość swoich dzieł literackich stworzył do końca lat 1920. Od 1908 r. do końca lat 1920. ukazało się dziesięć jego książek, zawierających wiersze, bajki i sztuki teatralne, był także autorem pierwszego ukraińskiego wieńca sonetów (1918). Publikował w Biuletynie Literacko-Naukowym i czasopismach Mołoda Ukraina, Dzwin, Szliach, Szkwał. W 1917 r. Żuk ponownie przebywał w Kijowie, gdzie znalazł się wśród założycieli Ukraińskiej Akademii Sztuk Pięknych i został jednym z pierwszych ośmiu profesorów tej akademii, wykładowcą malarstwa dekoracyjnego. Do 1919 r. przebywał w Kijowie, ale w 1919 r. powrócił do Czernihowa, gdzie mieszkał do 1925 roku. W tym roku stworzył serię około 30 plakatów portretowych w technice kolorowej litografii, a jesienią został zaproszony na Akademię Sztuki w Odessie jako profesor Wydziału Grafiki, a później Wydziału Ceramiki. Od tego czasu jego życie było związane z tym miastem.