W 1930 r. obchodził 25-lecie działalności artystycznej i pedagogicznej, czemu towarzyszył szereg artykułów w stołecznej (charkowskiej) i odeskiej prasie. W tym samym czasie ukazał się pierwszy album Żuka, któremu towarzyszył artykuł o nim. W ciągu lat 1920. i 1930. brał udział w wystawach stowarzyszeń artystycznych i wszystkich wystawach państwowych. W tym czasie skupiał się na portretach, zajmował się także projektowaniem książek. W 1932 r. stworzył serię grawerowanych portretów ukraińskich pisarzy, m.in. Iwana Neczuja-Lewyckiego, Iwana Franki, Mykoły Łysenki, Mychajły Kociubynskiego, Łesi Ukrainki, Mykoły Woronoja, Wołodymyra Wynnyczenki, Bohdana Łepkiego, Pawło Tyczyny, Wasyla Błakytnego, Wasyla Czumaka, Mykoły Chwylowego, Wołodymyra Sosiury, Mykoły Zerowa, Waleriana Poloczuka, Mykoły Bażana i Natalii Użwi. Odeski Teatr Opery i Baletu wystawił operę Aleksandra Spendiariana Almast, której libretto przetłumaczył Żuk. Tłumaczył na ukraiński utwory Oscara Wilde’a, Aleksandra Błoka. Jego sztuki były wystawiane na początku lat 20. tylko przez teatr w Czerniowcach.